Amosando publicacións coa etiqueta orientación. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta orientación. Amosar todas as publicacións

luns, 24 de novembro de 2014

Reflexión módulo 3: marco instrumental





En este módulo coñecemos os instrumentos cos que un orientador laboral vai a traballar. Introdúcenos nos modelos de intervención que loxicamente non son nin deben ser ríxidos, débense adaptar e personalizar a cada usuario, xa que cada persoa é distinta e chega a xunto do orientador en condicións moi distintas e tamén, hai que dicilo, con obxectivos moi distintos. Entendo que é o orientador o que debe analizar cada situación e cada obxectivo, adecuar, seleccionar ou incluso mesturar  os métodos adaptándose o perfil de cada usuario para lograr a reinserción laboral que é o fin do orientador. 

A orientación debería implementarse dende o inicio da escolaridade como unha guía que ao longo da nosa vida nos axudara a encontrar o noso horizonte. De esta maneira incrementamos e potenciamos a calidade tanto na nosa actuación como nas futuras actuacións, empregos etc dos nosos orientados. Tamén sería unha maneira de reducir dende o inicio os colectivos con risco de exclusión social, sempre partindo de que o suxeito e parte activa e colaborativa neste proceso, axudando en todo momento a que o suxeito se autocoñeza, descubra as súas habilidades, mellore a súas debilidades e potencie a súas fortalezas. 

Os itinerarios de inserción deberíanse levar a cabo en profundidade, xa que posiblemente a maioría dos orientados así o demandan, en este senso parece que hai un gran contradición entre o que os desempregados necesitamos e o que a administración nos pode ofrecer, ben sexa por falta de xente cualificada ou por falta de tempo para levalos a cabo.

Entendo que as acción grupais aforrarían moito tempo e serian viables para motivación,mellora do curriculum, coñecemento dos portais de emprego, preparación de entrevistas e incluso recoñecemento de habilidades pero necesitaríase completalas sempre cunha atención personaliza para coñecer mais a fondo cada individuo, adaptar modelos e técnicas de intervención e corrixir aquilo que poida fallar nas accións  grupais. E por ultimo é importantísimo facer un seguimento de cada usuario. Por iso os itinerarios personalizados de inserción deberían aplicarse a todo o mundo que o demande, pero si realmente se mellora a empregabilidade, non deberían compensarse economicamente, de este xeito a persoa acollida en este tipo de itinerarios demostraría unha voluntade clara de mellorar a súa situación, opino que as axudas económicas deberíanse desvincularse de estes itinerarios.

Axudar a desenvolverse e superar unha entrevista de traballo, estudio das maneiras de comunicarse, expresións mais acertadas, fallos na comunicaron tanto verbal como non verbal etc é unha das tarefas propias do orientador pero ademais considero moi importante que unha vez rematada a entrevista o usuario poida comentala con este.

Tanto coñecer os perfís profesionais cos que estamos traballando como coñecer o mercado laboral do momento e da zona nas que estamos desenvolvendo é labor imprescindible e penso que é realmente o que vai marcar a diferenza e engadir valor ó noso traballo.
Así mesmo dominar as técnicas de emprego para o acceso o mesmo, ver a súa evolución e cambios que poida haber nelas e dalas a coñecer ós usuarios para que eles mesmos poidan de maneira activa implicarse en este proceso.

 
Recoñecer perfís emprendedores, a atender, informar e orientar en calquera caso a todo aquel que aínda non tendo un perfil claramente emprendedor queira iniciar este camiño, dando a coñecer  axudas, tanto as que están relacionadas con impostos, como subvencións, formas xurídicas mais recomendables, axudas para contratación de persoal etc.



Por último saber en que consiste un plan de empresa, e sobre todo saber a donde redirixir ó usuario para que traballen con el en este aspecto, xa que un plan de empresa creo que precisa de mais coñecementos do que normalmente posúe un orientador , e penso  que as funcións descritas anteriormente son suficientes  si realmente as leva a cabo en profundidade.

Pode axudarnos:

martes, 7 de outubro de 2014

A miña PLE

O meu Entorno Persoal de Aprendizaxe


A primeira vez que oín falar da PLE e do seu concepto en inglés non entendía moi ben a que viña todo iso, e cheguei á conclusión de que unha imaxen vale máis que mil palabras así que dende fai un tempo intentaba facelo con diferentes programas, Canva, Cacoo, ….. rexistreime en Symbaloo e organicei unha parte dos programas e ferramentas coas que traballo habitualmente.

Quedou de repouso na botella a idea de desenvolver a PLE e rexurdiu con forza cando se expuxo por primeira vez fai unhas semás no curso, volvín a buscar información, como non a través de diferentes páxinas e intenteino con varias ferramentas, e a base de facer e desfacer, e como non conseguía o resultado querido manexei a posibilidade de facelo imprimindo,recortando e pegando nun diagrama como se fixo toda a vida.

Pero non podía permitir que a día de hoxe o fixera de forma física para transmitir a miña PLE ó mundo virtual inda que conectado coa realidade.

Pensaba como fai anos elaborábamoslle os Currículums, As Cartas de Presentación……ós usuarios e como facía un Boletín Semanal a modo “collage” en Din A3 para publicar unha revista con Ofertas de emprego que se recortaban da prensa diaria, Axudas, Subvencións, Becas, Artigos con recomendacións para facer unha Búsqueda Activa de Emprego e Formación,…. Repartindo despois polos lugares mais representativos do Concello (sen olvidar os bares) para que a información chegara ós cidadáns.

Todo foi evolucionando e comezamos a manexar a Internet e acceder a un montón de recursos e ferramentas que a día de hoxe nos inundan e que neste curso saberemos encauzar e sobre todo transmitir ós nosos usuarios que son o fin ó cabo o noso obxetivo prioritario de todo o relacionado coa Web 2.0 que tanto engloba.


Polo que rompendo a cachola, facendo e desfacendo, iste é o resultado da miña PLE.



xoves, 18 de setembro de 2014

Decisións, circunstancias...e chaves


Empezamos ben. Levo un rato sentado diante do ordenador coa sensación de "medo escénico" ó folio en blanco, neste caso á pantalla. É a miña primeira vez, o confeso. Nunca escribira nun blog. Pero ás circunstancias lévanme aquí.
É o segundo intento. O primeiro acabo de perdelo cando estaba case rematado...cousas da tecnoloxía...ou torpeza miña, máis probablemente.
En fin, que xa non sei si lembrarei o que ía escribir.

A miña reflexión vai de decisións e circunstancias. Ás veces unha circunstancia absolutamente casual, fai que o noso camiño cambie. E as decisións que tomamos van moldeando ese camiño: no persoal, no laboral...

Eu decidín estudiar empresariais: a economía, os custos, a oferta e a demanda, os precios, a inversión, a financiación, Keynes (¿lembrades?), a empresa, o marketing...
Ó rematar pensas que vas ir por aí, que vas para un departamento de contabilidade, para un banco, para un sociedade de inversión, de auténtico "bróker"...

Pero...as circunstancias e as decisións. Aí están. E as miñas, despois de levarme de modo testimonial á banca, puxéronme diante de algo "novo": o inmenso mundo dos recursos humanos.
Empecei polo sector do traballo temporal, unha boa primeira experiencia, aprendín moito e variado.
Pero as circunstancias, outra vez, imprevisibles case sempre, leváronme a tomar unha decisión de cambio: e aí cheguei ó ámbito da xestión da formación continua e ocupacional. Algo totalmente novo para mín.
E despois de moitos anos, cando pensas que sempre vas seguir facendo iso...¡zas!: circunstancias...e cambio.
E aquí estamos: orientación, formación (aí seguimos), intermediación, prospección...
En fin, como vedes, xa case non queda rastro de aquel proxecto de economista que acabou a carreira.


A miña imaxe é unha chave. ¿Por qué? As chaves abren portas...claro, é obvio.

Na nosa faceta de orientadores, tentamos dun modo ou outro, facilitarlle ás persoas, "chaves" para abrirse camiño, ou novas vías no mercado laboral: formación, reciclaxe, orientación, competencias, intermediación..."chaves" para que abran "portas" por si mesmos.
Logo, neste curso, cambiamos os papeis en certo modo: é a nos a quen nos facilitan "chaves" en forma ferramentas dixitais, tecnolóxicas, redes sociais, recursos compartidos, sinerxias, coñecementos...para que as poidamos aplicar no noso traballo, incluso compartíndoas cos nosos usuarios.

Competencias, tecnoloxía, formación, ferramentas dixitais, orientación...chaves para a mellora da empregabilidade...chaves para nos.